“بهار”
بستر مهر است و دفتر معرفت؛
قصه هستی است ،
حکایت دلبستگی ها و فراموشی خستگی ها…
بهاران با تمام رمزو راز و زیباییش مبارک.
1-ناامیدی:قدرت
تخریب نا امیدی تا جایی است که در احادیث آمده است :«بزرگترین بلا نا
امیدی است» اما دو پادزهر اساسی هم برای مقابله با این زهر کشنده وجود
دارد:«خود شناسی صحیح و ایمان به توانایی های فردی و دیگری توکل به خدا».
2-
عادت ها: طبیعت انسان به گونه ای است که رفتار و کردار او با مرور زمان
جزو خلق و خوی او قرار می گیرد و وقتی جزو عادت هایش در آمد تغییر آن بسیار
دشوار می شود.اگر عادت هایی دارید که لازمه تصمیم جدید کنار گذاشتن آنهاست
سخت ترین مرحله همین غلبه بر عادات قبلی می باشد.اما جای امیدواری اینجاست
که اگر با استقامت و اصرار توانستیم بر عادت های گذشته پیروز شویم با گذشت
زمان به همان شدت قبل به برنامه ها و عادات جدید هم خو می گیریم.
3-
تاخیر: مطالعه و بررسی روی 25 هزار نفر که در کار خود شکست خورده و به
اهداف خود نرسیده بودند،نشان داده است که از جمع 31 عامل شکست و ناکامی،نا
توانی در تصمیم گیری و مسامحه و کار امروز را به فردا موکول کردن مهم ترین
دلیل شکست آنها بوده است.
مغز پخته
گام اول خود شناسی است.شما تا گوهر وجودتان را نشناسید هیچ کار به درد بخوری که راضی تان کند را نمی توانید انجام دهید
الف) خود شناسی فقط دانستن اسم و فامیل و شجره نامه خانوادگی و غذاهایی که
دوست دارید و محله ای که در آن زندگی می کنید و آرزوهایی که دوست دارید به
دستشان بیاورید،نیست.
ب)برای اینکه بدانید که هستید و چه هستید،تهیه لیست زیر کمکتان می کند:
1- ویژگی های ظاهری مثل قد،وزن و غیره.و احیاناً اگر بیماری خاص یا عضو ناقصی دارید.
2-
صفات اخلاقی که خودتان فکر می کنید در شما هست.از نظر اطرافیان هم می
توانید استفاده کنید چون گاهی اوقات واقعیت ها یی در وجود ما هست که
خوشایند مان نیست اما آنها را در دیگران بهتر می بینید.
هرکه عیب خویش بیند از همه بیناتر است
امام صادق ع می فرمایندهرکس نامحرمی را دید وچشم خود را به طرف اسمان کرد یا بست خداوند در بهشت حور العین بهشتی را به عقدش در می اورد
بدیدم حال دولتمند ودرویش
نه درویشی به خاکی بی کفن ماند
نه دولتمند برد از یک کفن بیش
خاک شد هرچه در این خاک زیست
خاک چه داند که در این خاک کیست
سرانجام که باید از این خاک رفت
خوشا انکه پاک امد وپاک رفت
۲-ریشه ی بسیاری از امراض روحی
۳-عامل عصیان وسرپیچی از اوامر الهی
۴-سست نمودن اراده انسان
۵-عامل احساس فقر وکمبود همیشگی
۶-موجب ذلت وخواری
۷-عامل بغض نسبت به خدا به هنگام مرگ
۸-عامل ترس از مرگ
۹-عامل حسرت به هنگام مرگ
۱۰-عامل طول ماندگاری در قبر وبرزخ
۲-پاک شدن
۳-تبدیل گناهان گذشته به نیکی در پرونده اعمال
۴-نزول برکات الهی در زندگی
۲-نورانیت ضمیر ونزول برکات الهی
۳-پاداش بسیار
۴-شهرت در میان بهشتیان
۵-شفای بیماری های روحی وجسمی
نماز شب خواندن
۱-چهره انسان را زیبا می کند
۲-اخلاق را نیکو
۳-بوی انسان را خوش
۴-روزی را زیاد
۵-قرض را ادا
۶-غصه انسان را بر طرف
۷-ونور چشم انسان را جلا می دهد
دل نبندم به کسی روی نیارم به دری تاتو رویای منی تا تو مددکار منی
راهی کوی توام فافله سالاری نیست غم نباشد که تو خود قافله سالار منی
به چمن روی نیارم نروم در گلزار تو چمن زار من استی وتو گلزار منی
دردمندم نه طبیبی نه پرستاری هست دلخوشم چون تو طبیب وپرستار منی
عاشقم سوخته ام هیچ مددکاری نیست
تو مددکار من عاشق ودلدار منی
تنها به یاری تو امید دارم... رشته ی امیدم را مگسل....
"دکتر علی شـــریعتی"
به کسانی که پشت سر شما حرف می زنند
بی اعتماد وبی اعتناباشید ، آن ها به همان جا تعلق
دارنددقیقا (( پشت سرتان )) .
آدم های بزرگ در باره ایده ها سخن می گویند.آدم های متوسط در باره چیزها سخن می گویند.آدم های کوچک پشت سر دیگران سخن می گویند
آدم های بزرگ درد دیگران را دارند.آدم های متوسط درد خودشان را دارند.آدم های کوچک بی دردند.
آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند.آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند.آدم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.
آدم های بزرگ به دنبال کسب حکمت هستند.آدم های متوسط به دنبال کسب دانش هستند.آدم های کوچک به دنبال کسب سواد هستند
آدم های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند
آدم های متوسط پرسش هائی می پرسند که پاسخ دارد
آدم های کوچک می پندارند پاسخ همه پرسش ها را می دانند
آدم های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند.آدم های متوسط به دنبال حل مسئله هستند.آدم های کوچک مسئله ندارند
آدم های بزرگ سکوت را برای سخن گفتن برمی گزینند
آدم های متوسط گاه سکوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند
آدم های کوچک با سخن گفتن بسیار، فرصت سکوت را از خود
می گیرند
یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی
غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟برخی از دانش آموزان گفتند با
بخشیدن عشقشان را معنا می کنند.برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین»
را راه بیان عشق عنوان کردند.شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل
رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.
در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز
عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو
زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند.آنان وقتی به بالای
تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود.شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.
رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی
نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد.همان لحظه، مرد زیست شناس
فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و
چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید.ببر رفت و زن زنده ماند.
داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.راوی
اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می
زد؟
بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!
راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم
بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود».
قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست
شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا
فرار می کند.پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم
شد و او را نجات داد.این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای
بیان عشق خود به مادرم و من بود.
سلام،
